The Fading of Green
It occurs when the mind is still and the eyes become transfixed... on lessons much more important than mere aging. It happens if the conditions in which becoming naked again will not escape our naked attention. Only what you bring to it will bleed and follow through; for with the fading of green, what changes most is you. We view us in a mirror dimly lit. Plumes of smoke surround our sights to see. In poverty, I come. In poverty, I see. In poverty, I become. In poverty, I become seen. I am seen, not for that which has corroded me, but for all that erodes my shameful, shaming shames. No more names. Let's drift away, together, in that sense of shameless unity- of profundity. Of, to them, profanity. From profane to great, only we will be seen in the dimly lit mirror, on pages written once, through the aging of our bodies... in the fading of green. (And we will truly be seen.) Jfw
2018-10-10 03:40:43
2
0
Схожі вірші
Всі
Я тебе по-справжньому кохала...
Я тебе по-справжньому кохала... Так, неначе зовсім не жила. І тобі лиш серце відкривала, Я тебе кохала, як могла. Я тобі всю душу і все серце, Все віддам, ти тільки попроси. Я тебе кохатиму до смерті, Я з тобою навіки і завжди. Я тобі відкрию таємниці, Все, що маю — все віддам тобі. І поля, і чистії криниці, І прекрасний спів тих солов'їв. Я тебе по-справжньому кохала, Весь свій час, я віддала тобі. Я була наївною . Не знала, Що не брешуть тільки солов'ї.
42
15
2170
Намалюю
Намалюю тобі на обличчі Сонця промені, хмари і гай... Я не зраджую тій своїй звичці І ніколи не зраджу. Це край. Небо синє, бурхливе і темне, Наче очі твої, наче рай. Наче сховище, замок підземний. Наче темний і лячний той край. Намалюю тобі на обличчі, На сторінці клітинку. Портрет... Я не зраджую тій своїй звичці, Знов малюю лиш твій силует.
52
13
3154