Words Can Hurt!
What would you say if I told you, Skinny people get body shamed too? It happens and it hurts too, Some of my experiences, I will till you, Why are you so skinny?  That’s how I have always been It’s natural, You’re size zero  No, I’m not, That’s far too small, I’m about a size 10, Sometimes more sometimes less We’re not even in America, Zero is not a size here, You need meat on your bones, What does that even mean? Eat more food? Please, I probably eat more than you Do you eat enough? Yes, or I’d be losing weight Are you anorexic? No Bulimic? No, in fact I’m scared of being sick Why would I ever force my self to be? Not that I would anyway You’re too skinny, No I’m actually not, That’s just how I am, When people see me eat or I say I’m hungry, It’s a different story, You just ate how can you be hungry? The portion was too small Or obviously it didn’t fill me Didn’t you have your breakfast or dinner? Yes, but I’m hungry again Where do you put all the food? Where do you put yours? But you're so skinny, Words hurt, Don’t shame skinny people, Don’t shame anyone, For their body, Or who they are, Think before you speak, Some people are naturally skinny, Telling them to eat more,  Assuming they are anorexic or Bulimic, When they already eat lots, Will upset them, Even if you don’t realise it.
2018-12-18 13:08:22
11
1
Коментарі
Упорядкувати
  • За популярністю
  • Спочатку нові
  • По порядку
Показати всі коментарі (1)
Madison Tyler
You're right dear
Відповісти
2018-12-19 12:57:04
1
Схожі вірші
Всі
Впізнай себе...
Впізнай себе в моїх словах , Що виливаються в пісні. Ти знову є в моїх віршах . Я їх присвячую тобі. Всі погляди твої ласкаві, Я все змалюю у віршах. Тихенько ,щоб вони не знали До тебе я прийду у снах. Коли у дзеркало поглянеш А там побачиш лиш мене. Знов вірші всі мої згадаеш, І знов впізнаеш там себе. І в день Святого Валентина, Ми стали друзями с тобою. Нехай зупинится хвилина, Я розлучилася з журбою....
43
7
2177
"Письмо ушедших дней"
Привет , мой милый друг Забыл ли ты, как долго не писала , Прости ,но я хотела отпустить Всю слабостью ,что в себе искала . И может ты проник Моим письмом до дрожи Забыл ли мой дневник , Увиденный стихами одинокой ночи ... Об памяти прошедших дней , Ты не увидишь ни души порока Лишь слабый шепот чувств Уложенных строками тонко . Немой вопрос в глазах Оставлю с времям на последок Легонько холодом касаний уходя , Чтоб не запомнил запах пепла.
43
17
2617