Path Home
I, raised my eyes to see Future, embraced by the night. I, turned back to see Dusk, willing to depart. Slowly moving forward I Turn blind, to my benign That awaits in my final trial. Till that, gloom shall I abide. Not even dim light is seen ahead In path languidly tread. Stumbling, falling all way long, Still, willing to go where I belong. No moon there is in heaven To shed a light on path. No stars there are to follow To guide you through this realm. Reach, the journeys end Is design of my endeavour. Since meaning blend in void Is not worth the labour. Several years were now trudged, Enveloped in this blindness, But deplored heart still retained Hope, to see the brisk of light. Slowly my eyes begin to squint… Ah! If someone now could see Or feel, what I can feel and see. A morning shine in vicinity! (And a place to call home!)
2021-12-13 21:15:01
5
0
Схожі вірші
Всі
Я і ніч
Поїзд падає в ніч. Це-останній ліхтар. Я і ніч. Віч-на-віч. То морозить. То жар. Ти вже, певно, заснув, Ти подушку обняв. Ти мене вже забув. В тебе тисячі справ Я від тиші глуха. Від мовчання німа. Я одна. Клич- не клич. Я і ніч. Віч-на-віч.
105
8
13373
"Письмо ушедших дней"
Привет , мой милый друг Забыл ли ты, как долго не писала , Прости ,но я хотела отпустить Всю слабостью ,что в себе искала . И может ты проник Моим письмом до дрожи Забыл ли мой дневник , Увиденный стихами одинокой ночи ... Об памяти прошедших дней , Ты не увидишь ни души порока Лишь слабый шепот чувств Уложенных строками тонко . Немой вопрос в глазах Оставлю с времям на последок Легонько холодом касаний уходя , Чтоб не запомнил запах пепла.
43
17
2929