Amor
Eu tenho amor pra dar e vender, difícil foi encontrar alguém que quisesse o meu amor, fácil foi encontrar pessoas para magoar. Tive que ser forte pra aturar, Que isso não, precisei de um tempo pra superar, Ver ela passar e não a beijar deixar de te abraçar foi o que me deixou de peito partido, coração quebrou perdi o controle cai em abismos, me vi em um mundo louco e perdido, pessoas sem partido, não pessoas tem partido,e isso não é fácil chorar não é mais a melhor saída. Me vi em fases que tive medo de me entregar a compromisso perdidos, mas me entreguei por inteiro, mas não existem metades de laranja mecânica para nos completar, física mecânica. E quartas dimensões para eu me mandar daqui de corpo presente, sumir desaparecer só pra você confirmar o que foi de verdade é perceber que eu era o que você queria que eu fosse, E não o que eu queria ser. WM 31.07.18
2018-08-01 00:39:00
1
0
Схожі вірші
Всі
Question 1?/Вопрос 1?
The girl that questions everything,is a girl that needs many answers.She wanders the earth trying to find the person that can answer her many queries.Everthing she writes has a hidden question that makes her heart ache and her head hurt.She spends days writing sad story's that she forgets her sad life.Shes in a painful story that never ends,she's in a story that writes itself.The pages in the book were filled ever so easy,because her heart wrote it for her.She spent her life being afraid,that's what made it so boring.Finding her passion was easy,but fulfilling it was the hardest part of all.Her writing may be boring and sad,but it's what keeps her sane. "She had all the questions in the word,and he had all the answers." Lillian xx
45
8
4830
Дитинство
Минає час, минуло й літо, І тільки сум залишився в мені. Не повернутись вже в дитинство, У радості наповнені, чудові дні. Я пам'ятаю, як не переймалась Та навіть не гадала, що таке життя. Просто ляльками забавлялась, І не боялась небуття. Любити весь цей світ хотіла і літати, Та й так щоб суму і не знати. І насолоджувалась всім, що мала. Мене душа моя не переймала. Лиш мріями своїми я блукала, Чарівна музика кругом лунала. І сонечко світило лиш мені, Навіть коли були похмурі дні. І впало сонце за крайнебо, Настала темрява в душі моїй. І лиш зірки - останній вогник, Світили в океані мрій. Тепер блука душа моя лісами, Де вихід заблокований дивами, Які вбивають лиш мене. Я більш не хочу бачити сумне. Як птах над лабіринтом, Що заплутав шлях, літати. И крилами над горизонтом, Що розкинувсь на віки, махати. Та не боятись небуття, Того що новий день чекає. Лиш знову насолоджуватися життям, Яке дитинство моє знає.
71
7
12461