kids.
Remember? When we were kids? Running around the block. Playing Hide and Seek. Laughing. Screaming. Do you ever think about that time And it's all blurry in your mind The girl who was running around Playing hide and seek. Laughing with the kids next door. The girl who ran to mommy when her only pain was in that knee she fell on. We all ran to mommy Didn't we? We all knew who to run to. Mommy. Mommy could always help. This girl wishes to have that pain back because the pain now. the emotional pain. Is worse. Much worse. And even Mommy can't help.
2018-09-27 11:56:46
4
0
Схожі вірші
Всі
وردةٌ قبِيحة
و مَا الّذي يجعلُ مصطلحُ الوردة قبِيحة؟ -مَا الّذي تنتظرهُ من وردةٍ واجهت ريَاح عاتية ؛ وتُربة قَاحلة و بتلَاتٍ منهَا قَد ترَاخت أرضًا ، مَا الّذي ستصبحهُ برأيك؟
55
10
3445
Намалюю
Намалюю тобі на обличчі Сонця промені, хмари і гай... Я не зраджую тій своїй звичці І ніколи не зраджу. Це край. Небо синє, бурхливе і темне, Наче очі твої, наче рай. Наче сховище, замок підземний. Наче темний і лячний той край. Намалюю тобі на обличчі, На сторінці клітинку. Портрет... Я не зраджую тій своїй звичці, Знов малюю лиш твій силует.
52
13
2813