Tht greatness of the world
In the world, in the endless The open spaces of His Pieces of creation I was walking in search of a thinker. He searched inquiringly His secret abode. At all extreme points Chagall universe. Thinking of the world: How to eternity he walked; Choking, drank everything From that corrupt cup There was a limit. Humbly died in her, In his drowned Peace of sorrow and in imaginary Greatness he lived Aspiring to the earth seeking Paradise, And to eternity in the firmament Walking; The world in fetters Eternal freedom And in her slavery he Living humbly, and His loyalty to her With the last sigh Keeping in your heart. Told about some Laws of morality Us data at the very Beginning; while, Like all reveling Freedom, debauchery And eternal life But only without Paradise. And one is given Holy Man on Judgment by God; with greatness Heaven was to earth Sinful is lowered Then; in the struggle of the spirit And the flesh was revealed Say: for yours? Is that life He exhausted?
2019-09-25 15:06:46
3
0
Схожі вірші
Всі
Я і ніч
Поїзд падає в ніч. Це-останній ліхтар. Я і ніч. Віч-на-віч. То морозить. То жар. Ти вже, певно, заснув, Ти подушку обняв. Ти мене вже забув. В тебе тисячі справ Я від тиші глуха. Від мовчання німа. Я одна. Клич- не клич. Я і ніч. Віч-на-віч.
105
8
13455
Я граю лише уві снах...
Я граю лише уві снах, Гітару, мов тебе, обіймаю, І пісня стара на вустах, Що в серці болем лунає. Я граю лише уві снах, Мелодію, давно що забута, І печаль в блакитних очах — Мій жах і муза, мій смуток. Я граю лише для тебе, Хоч знаю, що плід ти уяви, І біль губить нестерпний — Я гину, а пісня лунає... Я граю мелодію ніжну Та бігти хочеться геть, Як чую солодку я пісню: Вона нагадає про смерть... Бо вона серце зворушить І змусить згадати тебе, Ну нащо грати я мушу І палати мертвим вогнем? Поховавши, я присяглася, Що забута гітара — ось так, Бо пісня для тебе лилася... Я граю лише уві снах...
131
25
6128