a piece granite
I've been through a long fight of my life but my forming is extraordinary.I'll tell you this story. I was mingling with my magma friends when suddenly a gurgling sound began.We all were scared.Then the magma exploded through a crack.It whirled me up through the dark hole. I was afraid that I was never gonna come home.I then slowly looked up to see a light.A light I've never seen before.I felt like I wanted to see more.Then all of a sudden I felt a cold breeze touch me.I gracefully fell upon a soft green pillow and I layed there as life goes on. Until I'm completely still.Then some tall strange looking figure comes a long thinking that I'm gone.When I was always here all along and that's how i ended up in this glass cube.In a place called the museum. I saw myself in a mirror and I did not look the same. I was shiny with crystals and had dark patches that covered my body.I then knew I was no longer what I use to be for i have grown to become a strong ,firm and unshakable rock.I like to call my self granite.
2018-07-24 17:34:15
3
1
Коментарі
Упорядкувати
  • За популярністю
  • Спочатку нові
  • По порядку
Показати всі коментарі (1)
Roos
Omg really beautiful
Відповісти
2018-07-25 06:57:03
Подобається
Схожі вірші
Всі
"Я буду помнить"
Я буду помнить о тебе , Когда минутой будет гнусно И одиноко грянет в след Дождь смыв порою мои чувства Я буду помнить о тебе , Когда нагрянет новый вечер И ветер заберёт себе Мои увечены надежды . Я буду помнить, тот момент, Когда тебя со мной не стало Оставив только мокрый цент С того ,что в сердце потеряла Я буду помнить твой уход , Да может быть, тогда слезами Теперь совсем под тихий сон Обняв подушку крепко швами .
43
7
2556
Я і ніч
Поїзд падає в ніч. Це-останній ліхтар. Я і ніч. Віч-на-віч. То морозить. То жар. Ти вже, певно, заснув, Ти подушку обняв. Ти мене вже забув. В тебе тисячі справ Я від тиші глуха. Від мовчання німа. Я одна. Клич- не клич. Я і ніч. Віч-на-віч.
105
8
13311