a piece granite
I've been through a long fight of my life but my forming is extraordinary.I'll tell you this story. I was mingling with my magma friends when suddenly a gurgling sound began.We all were scared.Then the magma exploded through a crack.It whirled me up through the dark hole. I was afraid that I was never gonna come home.I then slowly looked up to see a light.A light I've never seen before.I felt like I wanted to see more.Then all of a sudden I felt a cold breeze touch me.I gracefully fell upon a soft green pillow and I layed there as life goes on. Until I'm completely still.Then some tall strange looking figure comes a long thinking that I'm gone.When I was always here all along and that's how i ended up in this glass cube.In a place called the museum. I saw myself in a mirror and I did not look the same. I was shiny with crystals and had dark patches that covered my body.I then knew I was no longer what I use to be for i have grown to become a strong ,firm and unshakable rock.I like to call my self granite.
2018-07-24 17:34:15
3
1
Коментарі
Упорядкувати
  • За популярністю
  • Спочатку нові
  • По порядку
Показати всі коментарі (1)
Roos
Omg really beautiful
Відповісти
2018-07-25 06:57:03
Подобається
Схожі вірші
Всі
Сумую без тебе
Сумую без тебе, кохана Так важко на серці мені. Приходь ти до мене жадана, Щоночі. Хоча б уві сні. Загляну в кохані я очі, Не йди, прошепчу. Я люблю. Та довгі безсоннії ночі, Вбивають вже душу мою. Прошу я, відкрий моє серце, Ти подихом ніжним своїм. Відчиню заховані дверці, Закриті на сотні замків.
53
39
2397
Тишина ночного неба
Полный город одиноких улиц И фонарики вокруг в глазах горят В темноте стен полыхает ветер молча , Сцены шелеста теней играя без конца ... Мнимость разных звёзд по небу Освещает путь ко царству сна Тем , кто в глубине ночи не встретил , Свой покой без тучь мыслей сполна ... Тишиной ночного насладиться неба , Рано или поздно станет легче слов ... Без ответов улетят запреты Давних чувств и всех тревог Звук сверчков дополнит кредом Пейзаж сердца споведь звёзд , Лишь о том , что дни болело От полных будней забот
46
44
3362