LONELY SOUL
I was sitting at the dark Alone No one was there except The four walls, The silence, The darkness and My exhausted soul Exhausted of crying, Exhausted of screaming, Exhausted of hurting myself anymore, There was a small hole in the window And only a few rays of moonlight was coming through it The light was as white as snow It was falling in the blue coloured walls And, it created a mesmerizing blue shade When I was searching around for something I found a knife lying there I don't know what the use of the knife at that moment So, I just kept it beside me Some old memories was coming on my mind Time spend with my friends,parents,relatives and so on Some are good Some are scary Some are frightening And some are very painful Suddenly, something flashed on my mind I just took the knife in my hand from my side AND Cut down my left wrist After few minutes, all turn to black in front of me ONLY BLACK After sometimes, I found myself to be light I just want to say something But, I was not able to Suddenly, my eyes got stucked on the white floor, I saw my body was lying at the floor, It was surrounded by red blood RED AS ROSE There was a different kind of silence which I have never experienced before Only a sound of howling winds was coming In the meanwhile, a question flashed on my mind THEN WHO AM I? Then I understood that it was not me, it was my soul standing there I just closed my eyes for few seconds thinking That there were no more responsibilities and obligations left in my life So, I just smiled And Left the place.... ........................................................
2019-03-07 05:11:54
7
2
Коментарі
Упорядкувати
  • За популярністю
  • Спочатку нові
  • По порядку
Показати всі коментарі (2)
STELLA RAYMOND
"It was surrounded by red blood RED AS ROSE" These words touched the core of my heart. Lovely poem
Відповісти
2019-06-16 10:37:28
1
HAZEL GRACE
@STELLA RAYMOND Thank u....😘
Відповісти
2019-06-17 06:37:37
1
Схожі вірші
Всі
"Ми усе подолаємо разом..."
«Ми усе подолаємо разом, Ми усе з тобою минем, І я не боюся поразки, Я не боюсь, що помрем!» А я чула і вірила щиро, Немов би п'ять років було, Я була неймовірно щаслива І такою не стану вже знов. І знаєш, коли мені складно, Я твої згадаю слова — Вони затримають слабкість, Запевнять мене, що жива... «Ми разом усе подолаєм! Мила, ти чуєш мене?» Я чую і знову чекаю, Що небо тебе поверне... І ось майже два роки Шукаю тебе — не знайшла, І, до смерті роблячи кроки, Я твої згадаю слова... І до сліз сон мене вразить, Де знову почую тебе: «Ми усе подолаємо разом, Ми усе з тобою минем...»
52
3
2328
Приходи (RU-UA)
Черничные пироги, молоко с мёдом. Приходи. Почитаю тебе стихи и раны замажу йодом. Буду исцелять поэтапно все твои трещинки и порезы, даже в твоё заледеневшее сердце, поверь мне, — смело полезу. Повір! Залізу без страху. Без жалю, не боячись. Бо наше розпалене вогнище змушує бути хоч чимось. І тільки не хвилюйся — ми не розчинимось. Ні одне у одному, ні у часі. Мы снова столкнёмся, неспособные противостоять этой связи. Истощенные, но в друг друге, нашедшие дом. Якщо не перше життя, то і не перший том. Не перший різновид мов у моїх віршах. Не найдёшь меня в жизни? Отыщешь во снах. За той дверью, где я нам в пирог добавляю чернику. Приходи. Мне одной без тебя здесь ужасно дико.
42
3
2021