Maybe too late Part II
Why we can't enjoy each moment? Instead enjoy only we take a torment And everybody aloof You stay on the roof Looking down and think bout suicide To prevent so pathetic dramma show me your inside Im not your foe although im boor the thing is Im not hope to someone, I demonstrate middle finger So because of my demonstration look I stay alone And I thank you all to endured me bastard so long Listen Khack I confess Im like walking shit I lose control but I know only can lead Me, cause you go back me even from the hell You aren't holy too, but come back listen my yell Listen my soul, my queen with your green eyes Did I ever told you nonsense or cheep lie? No, you are my soul you know you are my sole Im sincerely but somewhere I couldn't control My nervous, at length look it  I'm on the knees I lose the war, showing white flag, screaming "peace" You older me, I love you if you can one more see What happening in my inside, and look how I plead You forgive me, don't crash me finally please Don't beat me with your word-knife  don't squeeze Maybe really late, and I dont worth your mercy You forgave me twise or more  and I'll waiting for you here..
2020-05-20 12:05:05
11
0
Схожі вірші
Всі
Намалюю
Намалюю тобі на обличчі Сонця промені, хмари і гай... Я не зраджую тій своїй звичці І ніколи не зраджу. Це край. Небо синє, бурхливе і темне, Наче очі твої, наче рай. Наче сховище, замок підземний. Наче темний і лячний той край. Намалюю тобі на обличчі, На сторінці клітинку. Портрет... Я не зраджую тій своїй звичці, Знов малюю лиш твій силует.
52
13
2691
"Ми усе подолаємо разом..."
«Ми усе подолаємо разом, Ми усе з тобою минем, І я не боюся поразки, Я не боюсь, що помрем!» А я чула і вірила щиро, Немов би п'ять років було, Я була неймовірно щаслива І такою не стану вже знов. І знаєш, коли мені складно, Я твої згадаю слова — Вони затримають слабкість, Запевнять мене, що жива... «Ми разом усе подолаєм! Мила, ти чуєш мене?» Я чую і знову чекаю, Що небо тебе поверне... І ось майже два роки Шукаю тебе — не знайшла, І, до смерті роблячи кроки, Я твої згадаю слова... І до сліз сон мене вразить, Де знову почую тебе: «Ми усе подолаємо разом, Ми усе з тобою минем...»
52
3
2314