My Gift
My daughter made drawings with the pens you sent, line drawings that suggest the things they represent, different from any drawings she — at ten — had done, closer to real art, implying what the mind fills in. For her mother she made a flower fragile on its stem; for me, a lion, calm, contained, but not a handsome one. She drew a lion for me once before, on a get-well card, and wrote I must be brave even when it’s hard. Such love is healing — as you know, my friend, especially when it comes unbidden from our children despite the flaws they see so vividly in us. Who can love you as your child does? Your son so ill, the brutal chemo, his looming loss owning you now — yet you would be this generous to think of my child. With the pens you sent she has made I hope a healing instrument.
2019-11-13 14:10:11
1
0
Схожі вірші
Всі
وردةٌ قبِيحة
و مَا الّذي يجعلُ مصطلحُ الوردة قبِيحة؟ -مَا الّذي تنتظرهُ من وردةٍ واجهت ريَاح عاتية ؛ وتُربة قَاحلة و بتلَاتٍ منهَا قَد ترَاخت أرضًا ، مَا الّذي ستصبحهُ برأيك؟
55
10
3386
Я граю лише уві снах...
Я граю лише уві снах, Гітару, мов тебе, обіймаю, І пісня стара на вустах, Що в серці болем лунає. Я граю лише уві снах, Мелодію, давно що забута, І печаль в блакитних очах — Мій жах і муза, мій смуток. Я граю лише для тебе, Хоч знаю, що плід ти уяви, І біль губить нестерпний — Я гину, а пісня лунає... Я граю мелодію ніжну Та бігти хочеться геть, Як чую солодку я пісню: Вона нагадає про смерть... Бо вона серце зворушить І змусить згадати тебе, Ну нащо грати я мушу І палати мертвим вогнем? Поховавши, я присяглася, Що забута гітара — ось так, Бо пісня для тебе лилася... Я граю лише уві снах...
131
25
5727