Selfish Universe
You can hide anything: Close your eyes Instead of facing fear But the Moon with a 1000 faces Will not disappear My memories turn into Their little curse I'm here just to remember That we live in... Selfish Universe! What? Whatever! Curse! Did you forget How I have followed you to Earth? Did you forget About your Selfish Universe? I am zero in the coordinate system I am changing my level Through the sands of time, Through the barely visible Layers I'm drifting My memories turn into Their little curse I'm here just to remember That we live in… Selfish Universe! What? Whatever! Curse! Did you forget How I have followed you to Earth? Did you forget About your Selfish Universe? Spread the tentacles! Spread the tentacles! In science we do not trust! Spread the tentacles! Spread the tentacles! Invaders from the stars! I'm falling down the web Through the portal To the Solar neighbourhood And I'm going to teleport All my dimensions My memories turn into Their little curse I'm here just to remember That we live in… Selfish Universe! What? Whatever! Curse! Did you forget How I have followed you to Earth? Did you forget About your Selfish Universe? In science we don't trust There is no chance to stop the stars There is no chance to avoid The overwhelming light YOU are the Portal! I am the Starfish in your hands! Too monsterous! Too gross! Let's travel back in Time! Time! Time! Time! Spin your little Little Little Little Earth Let's go back home! And break your watch! My little Selfish Universe...
2018-10-19 01:46:17
3
0
Схожі вірші
Всі
Мої слова
Мої слова нічого не варті, але я більше нічого не вмію, Лише нестерпно кохати те, що згодом вб'є усі мої квіти. Те, що загубить мене і все, що я маю, викличе аритмію, Але віддам усього себе й обіцяю, що не буду жаліти. Бо завжди волів проміняти комфорт на більш вартісні речі. Запам'ятав назавжди: жалість до себе породжує лише порожнечу, Якщо життя чогось і навчило, то плести лише проти течії. Мої слова нічого не варті, але лунатимуть в тебе під вечір.
85
0
5311
Разве сложно сказать...
Много думать слов не хватит Лишь о ком то , кто не рядом Быть со всеми лишь открыткой , Согревая теплым взглядом Каждый день встречая солнце Словно первый луч спасенья Думаешь о всех моментах , Что всплывают вместе светом ... Или множество вопросов На каких нет не единого ответа , К тем , кто был однажды нужен, Став одним твоим мгновеньем Почему ж сейчас нам сложно .. Сказать искренне о чувствах , Как страдать мы все умеем ,, А признать ,что правда любим ? Может быть просто забыли .... Или стали явью сцен сомнений ? Разве сложно хоть глазами Сказать больше ,чем таить в себе ли... Надо больше лишь бояться , Не успеть сказать о главном ... На взаимность зря стараться Ждать когда уйдет шанс бремям ...
53
16
4311