A Dreadful Break Up
I The butterflies actually ended a month ago, As the cycle ends with our friends awareness. I'm sure you're aware as your eyes are to your body, That the race of moving on in life is not always a perilous Journey. As you seek for a new blood who brings out the best in you. II Sooner I realized that my planet already detached from your world, And now the tale I hear is often more abouut the sweetest part of HER, Indeed a quick notice to know I'm now in your history. III I would love to be hoisted in your memory, Knowing fully well she may be sweet and pretty, But I forever remain the most beautiful butterfly in your world of flies. As it was an intentional chemistry between us when you first said it to me. VI But what will be the reward to my planter awaiting the reaping hours? In a world where there are no longer bones for the patient dog to feast on In a society where good memories do not last, Compared to me ripping her hearts off from yours, Obviously that would bring you a lasting memory of my wretched heart. V Now we are on a tightrope, A deal to our lovestruck, You can find another woman but not an angel like me, Find someone great but don't seek no one better. VII A farewell to your love journey, As you think of me even when you are with her, A taste of my lips even when you kiss her, A Ray of my picture when you make love to her, Sure you can get married but you must not have a Home. . Thomas Oluwatosin © Fearless Lines
2022-02-26 12:21:02
0
0
Схожі вірші
Всі
Я граю лише уві снах...
Я граю лише уві снах, Гітару, мов тебе, обіймаю, І пісня стара на вустах, Що в серці болем лунає. Я граю лише уві снах, Мелодію, давно що забута, І печаль в блакитних очах — Мій жах і муза, мій смуток. Я граю лише для тебе, Хоч знаю, що плід ти уяви, І біль губить нестерпний — Я гину, а пісня лунає... Я граю мелодію ніжну Та бігти хочеться геть, Як чую солодку я пісню: Вона нагадає про смерть... Бо вона серце зворушить І змусить згадати тебе, Ну нащо грати я мушу І палати мертвим вогнем? Поховавши, я присяглася, Що забута гітара — ось так, Бо пісня для тебе лилася... Я граю лише уві снах...
131
25
6014
Намалюю
Намалюю тобі на обличчі Сонця промені, хмари і гай... Я не зраджую тій своїй звичці І ніколи не зраджу. Це край. Небо синє, бурхливе і темне, Наче очі твої, наче рай. Наче сховище, замок підземний. Наче темний і лячний той край. Намалюю тобі на обличчі, На сторінці клітинку. Портрет... Я не зраджую тій своїй звичці, Знов малюю лиш твій силует.
52
13
2995