На краю
Лишень поглянь на цю розбиту душу на скелястому краю. Лежить, немов станній подих видиха. Мовчить, немов забута мить лиха. А вітер дме тії уламки лишаючи в минулому усі її світанки. Ніхто не підбере. Лиш топчуться по ній, лен глянь - помре. От от вітер її в прірву скине. Впаде нещасна. І за нею лиш луна полине... ©Соломія Стець
2020-03-21 00:03:51
40
7
Коментарі
Упорядкувати
  • За популярністю
  • Спочатку нові
  • По порядку
Показати всі коментарі (7)
Кузаня
Все, я зрозуміла, що Ви хотіли сказати)
Відповісти
2020-04-06 20:47:35
1
Анастасія Заматевська
У вас така цікава манера письма, мені подобається 👍
Відповісти
2021-04-28 06:06:35
1
Семіраміс
@Анастасія Заматевська приємно це чути)))
Відповісти
2021-04-28 09:02:57
Подобається
Схожі вірші
Всі
"Hannah"
Why would you bully? Was that okay? Nobody helped me, Get out of the way. And i didn't cry. And i didn't lie. I just looked at you. With a fake smile. You could love me. You really could. But you didn't. You left me alone. And then i cried. And then i lied. I left my world, Without any love. Someone will need you. Someone will shout. Listen to the scream. Help the people live. ♡ Inspired by "13 reasons why" Netflix series.
68
6
17216
I Saw a Dream
I saw a dream, and there were you, And there was coldness in your eyes. I wonder what a kind of true Made you become as cold as ice. And later I looked back to get a sense This empty glance was hellish call of past. It used to be a high and strong defense Against the world, the pain and me at last. You looked at me, and peering in your soul, I felt so lonely, as something vital died. And that is what I fear most of all - That nothing gentle will remain inside. Inside of you. Inside of me as well. And nothing will be said to farewell.
102
15
16782